.-.

بسم الله

یا کاشف کل مکروب...یا ملجا کل مطرود....یا عدتی عند شدتی...

یا رجائی عند مصیبتی...یا مونسی عند وحشتی...یا صاحبی عند غربتی...

یا ولیی عند نعمتی...یا غیاثی عند کربتی...یا دلیلی عند حیرتی...

یا غنائی عندافتقاری...یا ملجای عند اضطراری...با معینی عند مفزعی..

نگاهت رو حتی برای یک هزارم ثانیه هم از من برندار که بیچاره ام.

+ من میگم چه نیازی به این همه آسمان ریسمان بافی هست,

چه نیازی به این همه حرفای بزرگ بزرگ هست که تو گلو گیر میکنند,

چه نیازی به فلسفه و عرفان و این همه پیچیدگی ها هست,

وقتی تو به این زیبایی در سادگی ها روانی اله من.....

+به نمایشگاه کتاب رفتم ,اخرین امیدم ان جا بود که پرسان پرسان

رفتم و گفت کتاب موردنظرت چندی پیش تمام شد....!

اگر زمان داشتم و البته پول همه ی آن کتاب هارو می خریدم حیف

که نه اولی هست و نه دومی! آه که چه وقت ها نشده که من حسرت

این بی پولی را نکشیده ام.....[ بابا به من پول بده] جمله ای که گفتنش

مساویست با جان کندن برای من..!

چه میشد اگر از همان بدو تولد ما رو با یک حساب پرپول به دنیا میاوردی

خدای من!

+ برگ زردی با سماجت شاخه را چسبیده بود....

دستهای خویش و دامان تو ام آمد به یاد...

خدای من حتی نیم قدمی رو هم بی جواب نمیگذاره پس بی وقفه بدو....