اردیبهشت

به نام او

و باز از فضای مسموم و متغیر و حالی به حالی خوابگاه دارم مینویسم.

یه آهنگ غمگین برا خودم باز میکنم و میرم تو فکر ولی در نهایت از حالتم خندم میگیره! انگار مثل یه سایه افتادم دنبال خودم و کارم به سخره گرفتنه خودمه!

+ رفتیم مشهد خوب بود، مشهدم جای عجیبیه!

+چرا واقعا؟!!!